baby_-_-

Denizli'li Erdal Özdemir, Bingöl katliamından sağ kurtulabilen 5 kişiden biri Hayatını, üzerine düşen Şehit Ahmet Apak'a borçlu

Terörün verdiği acıyı yaşayanlar sadece şehit aileleri değil Sayıları onlardan da fazla olan gazilerimiz var Bedenlerinin bir parçasıyla birlikte, umutlarını da Güney Doğu'da bırakan Davul-zurnalarla uğurlandıkları evlerine tekerlekli sandalyelerle dönen ve tabii onların aileleri, eşleri çocukları, kardeşleri var

Denizli'li Erdal Özdemir de gazilerimizden biri Bedeni, vatan uğruna hareket kabiliyetini yitirmiş

Gazi Erdal Özdemir'in hayat hikayesi de, Denizli'nin şehitleri Ahmet Apak ve Hüseyin Çelik ile Elazığ-Bingöl yolundaki katliamda kesişiyor
Hem de öyle bir kesişme ki tüyleri ürpertici

Bingöl katliamında
1973 yılında Denizli'de doğmuş Gazi Erdal Askerlik yaşı gelince yaşamını geçirdiği Denizli'ye veda ederek birliğine ulaşmış Tüm hayallerini askerlik hizmeti sonrasına erteleyerek

Acemiliğini Hatay Serinyol'da geçirdikten sonra, hepimizin lanetle andığı 3 Mayıs 1993 günü, o da diğer askerlerimizle birlikte dağıtım yerine gitmek üzere yola çıkmış
Sonraki gelişmeleri gazimizin ağzından dinlemenizi istiyorum

Kırmıyor bizi ve "Denizli'den çalgılı, zurnalı çıktık yola ama" diye başlıyor:
"Sabah 1030'da Malatya'ya vardık Bizi İl Jandarma Komutanlığı'na götürdüler Oradan iki otobüsle saat 1200'de Bingöl'e hareket ettik Akşamüstü 1800 civarında Bingöl'e 10 kilometre kala PKK'lılar yolumuzu kesti Bizleri otobüsten indirip kimliklerimizi sordular Toplam 50 kişiydik ve silahsızdık Otobüsleri geri gönderip bizleri dağda bir köye götürdüler Barındıkları bir köydü

Yetkililerle pazarlık
Arkamızdan da bir kamyonla eşyalarımızı getirdiler Çantalarımızı ellerimize tutuşturdular, karanlık bastırırken tekrar dağa doğru yola çıktık Epeyce yol yürüdükten sonra, gece on iki sularında durdurup üzerimizde ne var ne yoksa aldılar Ardından bir süre daha yürüdük ve ikinci bir köye geldik

O köyde resmi yetkililerle bir görüşme yaptılar, hapiste olan bir adamlarının bırakılmasını istediler Olumsuz yanıt alınca onlar da bizi bırakmadılar Aramızdan 10 kişiyi ayırıp o köyde rehin bıraktılar Benim de içlerinde bulunduğum 40 kişiyi geri çevirip dağlara doğru yola çıkardılar Diğer bir köyün içinden geçtik, orada bize su ve yiyecek verdiler ama çoğumuz yemedik

Bu arada tüm köylerde, onların eşleri ve çocukları bizlere küfürler edip, 'birazdan nasıl Mehmetçik olunacağını görürsünüz' diyerek bizimle alay ediyorlardı

Dağlarda sabaha kadar yürüttüler bizi Mahşer günü gibiydi; herkes bağırıp yardım istiyordu Sabaha karşı 2 ile 3 arasında bizi sıraya dizip dizüstü çöktürdüler Artık hepimiz ne olacağımızı biliyorduk O anki bağırtılar, iniltiler kulaklarımdan silinmiyor Silahlarla taramaya başladıklarında ben kendimi yere attım Böylece ilk taramayı yara almadan atlattım Hepimizin vurulduğundan emin olunca kaçışmaya başladılar Bir süre sonra iki kişi geri geldi Birisi ateş ederken diğeri de tüfeğinin dipçiğiyle kafalarımıza vuruyordu O sırada 7 kurşun isabet etti bana Herkesin öldüğüne kanaat getirince gittiler 5 kişi yaralı olarak kurtulduk o günden, 4'ümüz Denizli'den Benim de kurtulmam, üzerime düşen Şehit Ahmet Apak sayesinde oldu Yaşamımı ona borçluyum"

Hastanede 15 yıl yattı
Oradan uzaklaşmaları ertesi gün saat 10'u bulmuş "Aramızda az yaralı olanlar vardı Onlar bir şekilde yardım çağırdılar Helikopter saat 10 gibi geldi, o saate kadar Ahmet Apak üzerimde kaldı Helikoptere bindirildikten sonra bayılmışım Önce Bingöl Devlet Hastanesi'ne oradan da Diyarbakır Askeri Hastanesi'ne götürmüşler beni"

Bu olaydan sonra yaklaşık bir buçuk yılını Gülhane Askeri Tıp Akademisi'nde (GATA) geçiren Özdemir'in söylediği bazı şeyler var ki bizleri hayrete düşürüyor Malatya'dan çıktıklarında en geç 1500'de Bingöl'e varacakları söylenmiş onlara, akşamüstü 6 sularında varamamış olmalarını şöyle anlatıyor; "Şoförler o kadar oyalanıyorlardı ki yolda Her buldukları benzinlikte mola vererek, dura dura gidiyorlardı Bu arada sürekli telefonla konuşuyorlardı Biz aileleriyle konuşup gecikeceklerini haber veriyorlar sanıyorduk Malum yere gelmeden az önce lastik patladı dediler, değiştirmeden önce bir çoban gördüm Aynı çoban daha sonra PKK'lıların arasında da vardı

Yola koyulduktan az sonra bir tepeyi aşınca, bir grubun yolu kestiğini gördük Şoförümüze PKK'nın yol kestiğini ve geri dönmesini söyledik Bizi dinlemedi, gidip onların önünde durdu Önemli bir ayrıntı da Şemdin Sakık'ın yolun kesilmesi sırasında ve bizi köy köy gezdirirlerken başımızda olmasıydı"

Katliam sanığını yakalattı
Aradan 2 yıl geçtikten sonra Özdemir, Denizli'de hastanede sıra beklerken gördüğü bir adamı hemen tanımış, "Onu gördüğüm an tanıdım Bizi tarayanlardan biriydi Ve Denizli'de askerdi İnanılır şey değil, o da bir Mehmetçik olmuştu İlgili makamlara haber verdim, kimliği araştırılınca Bingöl'lü olduğu ortaya çıktı Yanılmamıştım Zaten burada da bölüğüne yaka silktiriyormuş Şu anda hala tutuklu"

İşte böyle bir katliam yaşanmış o gün Bingöl yolunda 33 arkadaşı gözlerinin önünde ve hatta biri vücudunun üzerinde şehit edilen Gazi Erdal da felç olmuş, ellerini ve ayaklarını kullanamıyor Ama hala azimli ve hala hayallerini gerçekleştirmeye çalışıyor Biz onun gözündeki pırıltıyı gördük, eminiz hayallerini de gerçekleştirebilecek Çünkü o bir "kahraman Türk askeri"

__________________

GEL - GiT lerimin sonuna geldim! Yol bitti ve en sonunda; GİT - meyi öğrendim! İçim kanaya kanaya güçlü olmayı, düşe kalka yere sağlam basmayı, yaşanan her şeyi sindirmeyi, kötülükleri kötüleri yok saymayı, devam etmeyi, büyümeyi, başarmayı yani eninde sonunda kendime GEL-meyi öğrendim