Eski Ramazanlar, Eski Bayramlar

FORZA · 12-10-07, 01:13

Eskiler…

Eski, kelime manası olarak; kullanılmış, yeniliğini kaybetmiş, kullanılamaz hâle gelmiş, başlıktaki ifadesiyle de geçmiş zaman manalarını ifade eder

İnsanoğlunun geçmişe olan özlemi, geçmişin çekiciliği ve gizemi hep var olagelmiştir

Geleceğe ait planlar ve tasarımlar çoğu kez hayalcilik gibi algılanırken, bir varmış bir yokmuş diye başlayan masallar hep dinlene gelmiştir

Annelerimizin, ninelerimizin masalları ile büyümüşüzdür hep, masalları gerçek tadında dinleyerek

Üç arkadaş bir araya gelsek; ya okul anıları tazelenir, ya da geçmişe ait güzellikler

Belki geçen ömrümüzün beyhudeliğine yanarız, belki geçen gençliğimize

Çoğu kez de şunu işitmişizdir büyüklerimizden: “Nerde eski günler, eski bayramlar, eski Ramazanlar?”

Eski deyince, gidelim eskilere, ta o eskimeyen ve hiç eskimeyecek zamanlara, tazeliğini ve diriliğini hâlâ ilk gün gibi koruyan Asr-ı Saadet zamanına

Zamanı geri çevirip de bizim saadet asrına dönme imkânımız yok

Ama o gün yaşananları bu güne taşıyarak o zamanı bu zamanda yaşama, o sevgiyi bu zamanda tatma imkânımız çok

Peki, nasıldı Efendimiz’in Ramazan Bayramı?

Ramazan ve Teravih…

Peygamber Efendimiz, Ramazan’ın hazırlığına Recep ve Şaban aylarını ihya ederek başlardı

Recep ve Şaban aylarında daha çok oruç tutar, farz namazların yanında nafile kılar; zikir ve tesbihini, hamdini ve şükrünü daha da artırır, yoksullara daha çok sadaka verirdi

Efendimiz (s

a

v

), Ramazan ayında yatsı namazının ardından teravih namazı kılmıştır

Hz

Âişe (r

anhâ)’dan rivayet edildiğine göre; bir Ramazan gecesi Rasûl-i Ekrem, mescid-i saadette teravih namazı kıldı

Ashâb-ı Kirâm da kendisine iktidâ edip kıldılar

Ertesi gece de böyle cemaatle kıldılar

Halk çoğaldı, üçüncü veya dördüncü gece yine toplanmışlardı, fakat Rasûlullah (s

a

v

) o gece teravihe çıkmadı

Sabahleyin çıkıp namazdan sonra; “Ey insanlar! Sizin cemaatle teravih namazı kılmaya olan şiddetli arzu ve iştiyakınızı görüyorum

Benim için de namaza çıkmaya hiçbir mani yoktu

Yalnız, böyle aşırı bir iştiyak ile devam edilerek üzerinize farz kılınmasından, sizin de edasına muktedir olamamanızdan endişe ettim

” buyurdu

(Buhârî, Salâtu’t-Terâvîh 1)

Rasûl-i Ekrem, teravih namazını birkaç gece müstesna olmak üzere münferiden kılmağa devam buyurdukları gibi, ashâbını da; “Her kim teravih namazını, hak olduğuna inanarak ve riya karıştırmayarak Allah rızası için kılarsa, onun geçmiş günahları bağışlanır

” diye teşvik buyururlardı

Bu hadisi, Buhârî “Nafile olan teravih namazını kılmak imandandır

” unvanıyla açtığı bir babında zikretmiştir

İmam Ebû Hanife de; “Teravih, sünnet-i müekkededir

” buyurmuştur

Efendimiz (s

a

v

), Ramazan ayının son on günü mescitte itikâfa girerdi

Zikir, tesbih ve tefekkürle meşgul olurdu

“Kardeşim” buyurduğu Cebrail (a

s

) ile Kur’ân-ı Kerim’i karşılıklı okur ve dinlerlerdi

Bu gün camilerimizde yapılan mukabele Efendimiz’in sünnetidir

Sahâbe Efendilerimiz de, Peygamber Efendimiz’in irtihalinden sonra teravih sünnetini büyük bir iştiyakla devam ettirmişlerdir

Urve’nin, Abdurrahman b

Abdü’l-Kârî’den rivayetine göre, Abdurrahman demiştir ki; “Bir Ramazan gecesi Ömer b

Hattâb (r

a

) ile mescide çıkmıştık

Kimi kendi başına namaz kılıyor, kimi namaz kılan birine tabi oluyordu

Hz

Ömer; “Öyle zannediyorum ki, bunları bir imam arkasında toplasam daha hoş olacak

” dedi

Sonra azmetti ve ertesi günü, Ubeyy b

Ka’b (r

a

)’ı teravih imamı tayin edip cemaati onun arkasında topladı

Teravih namazı cemaatle kılınmaya başladı

Bir başka gece cemaat, imamları Ubeyy b

Ka’b ile beraber namaz kılıyorlardı

Hz

Ömer, halkın vecd ile namaz kıldıklarını görünce, “Şu teravihin böyle cemaatle kılınması her yönüyle ne güzel âdet oldu

” diye sevincini izhar eyledi

Bayram…

Peygamber Efendimiz (s

a

v

), Bayram namazını bazen mescitte, bazen açık alandaki namazgâhta kılmıştır

Cemaatine özellikle sıla-i rahmi tavsiye buyurmuş, “Tekbir getirmek suretiyle bayramlarınızı süsleyiniz

” demiştir

Çocukları, özellikle öksüz ve yetimleri ziyaret etmiş ve onları sevindirmiştir

Osmanlı Devleti’nde ise üç aylar diğer zamanlardan çok daha farklı yaşanan zaman dilimleridir

Bu dönemde gerçekleştirilen en önemli gelenek hiç şüphesiz “Sürre” alaylarıdır

Sürre alayı, Haç mevsiminde kutsal topraklara ulaşması için, üç ayların başı olan Recep ayının 12

günü Hacca gidecek Müslümanlar ile birlikte yola çıkar, Şam’da Ramazan ayını geçirdikten sonra İstanbul’dan Harameyn’e (Mekke ve Medine) armağan olarak gönderilen hediyeleri dağıtırlardı

Bu hediyeler para ve örtülerdi

Paralar; fakirlere, hacılara, Kâbe hizmetlerine ve mescit inşalarına harcanırdı

Kâbe örtüsü yenisiyle değiştirilir, Sultan’ın adını taşıyan Kâbe kuşağı Kâbe’ye sarılırdı

İlk Surre alayı Çelebi Mehmed tarafından 14000 altınla gönderilmiştir

Ramazanların değişmez görüntüsü “Mahya”nın hazırlanıp iki minare arasına asılması da bir başka güzellikti

Halk tekbirlerle bu olaya eşlik ederdi

İftar yaklaşırken okunan “Muhammedîyeler” Peygamber (s

a

v

)’in sevgisinin yüreklerde doruğa çıkmasına hizmet ederdi

İftardan sonra büyük camilere gidilir, İstanbul’un en meşhur hocalarının imamlığında teravih namazları kılınırdı

Eskiden bayramlar bir başka güzeldi

Çocuklara yeni elbiseler alınır, en güzel bayram yemekleri ve tatlılar yapılırdı

Sıla-i rahim ve kabir ziyaretleri unutulmazdı

Günümüz Ramazanları ve bayramları da gün gelecek eskiler arasına katılacak

Geride güzellikler adına, özlenecek Ramazanlar ve bayramlar bırakmak dileğiyle…

Faydalanılan Eserler:
1

Üç Aylar ve Kandiller, Rehber Yay

2

V

BAHADIROĞLU, Biz Osmanlıyız

Konu Seçenekleri
Yazıcıdaki Görüntüsünü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
U.L.A.Ş - Eski Dostum!	DaRk Baby	Yerli Şarkı Sözleri	2	26-03-08 14:48
Eski Seçim Afişleri...	veycell_01	Komik Resimler	10	02-09-07 06:49
Eski Tip Motorlar	ßζдD€	Oto Modifiye & Motorlu Araçlar	6	21-03-07 20:08
o eski bayramlar	thriller	Magazin Olayları	0	23-10-06 12:43

12-10-07, 01:13	#1
FORZA	Eski Ramazanlar, Eski Bayramlar Eskiler… Eski, kelime manası olarak; kullanılmış, yeniliğini kaybetmiş, kullanılamaz hâle gelmiş, başlıktaki ifadesiyle de geçmiş zaman manalarını ifade eder İnsanoğlunun geçmişe olan özlemi, geçmişin çekiciliği ve gizemi hep var olagelmiştir Geleceğe ait planlar ve tasarımlar çoğu kez hayalcilik gibi algılanırken, bir varmış bir yokmuş diye başlayan masallar hep dinlene gelmiştir Annelerimizin, ninelerimizin masalları ile büyümüşüzdür hep, masalları gerçek tadında dinleyerek Üç arkadaş bir araya gelsek; ya okul anıları tazelenir, ya da geçmişe ait güzellikler Belki geçen ömrümüzün beyhudeliğine yanarız, belki geçen gençliğimize Çoğu kez de şunu işitmişizdir büyüklerimizden: “Nerde eski günler, eski bayramlar, eski Ramazanlar?” Eski deyince, gidelim eskilere, ta o eskimeyen ve hiç eskimeyecek zamanlara, tazeliğini ve diriliğini hâlâ ilk gün gibi koruyan Asr-ı Saadet zamanına Zamanı geri çevirip de bizim saadet asrına dönme imkânımız yok Ama o gün yaşananları bu güne taşıyarak o zamanı bu zamanda yaşama, o sevgiyi bu zamanda tatma imkânımız çok Peki, nasıldı Efendimiz’in Ramazan Bayramı? Ramazan ve Teravih… Peygamber Efendimiz, Ramazan’ın hazırlığına Recep ve Şaban aylarını ihya ederek başlardı Recep ve Şaban aylarında daha çok oruç tutar, farz namazların yanında nafile kılar; zikir ve tesbihini, hamdini ve şükrünü daha da artırır, yoksullara daha çok sadaka verirdi Efendimiz (sav), Ramazan ayında yatsı namazının ardından teravih namazı kılmıştır Hz Âişe (ranhâ)’dan rivayet edildiğine göre; bir Ramazan gecesi Rasûl-i Ekrem, mescid-i saadette teravih namazı kıldı Ashâb-ı Kirâm da kendisine iktidâ edip kıldılar Ertesi gece de böyle cemaatle kıldılar Halk çoğaldı, üçüncü veya dördüncü gece yine toplanmışlardı, fakat Rasûlullah (sav) o gece teravihe çıkmadı Sabahleyin çıkıp namazdan sonra; “Ey insanlar! Sizin cemaatle teravih namazı kılmaya olan şiddetli arzu ve iştiyakınızı görüyorum Benim için de namaza çıkmaya hiçbir mani yoktu Yalnız, böyle aşırı bir iştiyak ile devam edilerek üzerinize farz kılınmasından, sizin de edasına muktedir olamamanızdan endişe ettim” buyurdu(Buhârî, Salâtu’t-Terâvîh 1) Rasûl-i Ekrem, teravih namazını birkaç gece müstesna olmak üzere münferiden kılmağa devam buyurdukları gibi, ashâbını da; “Her kim teravih namazını, hak olduğuna inanarak ve riya karıştırmayarak Allah rızası için kılarsa, onun geçmiş günahları bağışlanır” diye teşvik buyururlardı Bu hadisi, Buhârî “Nafile olan teravih namazını kılmak imandandır” unvanıyla açtığı bir babında zikretmiştir İmam Ebû Hanife de; “Teravih, sünnet-i müekkededir” buyurmuştur Efendimiz (sav), Ramazan ayının son on günü mescitte itikâfa girerdi Zikir, tesbih ve tefekkürle meşgul olurdu “Kardeşim” buyurduğu Cebrail (as) ile Kur’ân-ı Kerim’i karşılıklı okur ve dinlerlerdi Bu gün camilerimizde yapılan mukabele Efendimiz’in sünnetidir Sahâbe Efendilerimiz de, Peygamber Efendimiz’in irtihalinden sonra teravih sünnetini büyük bir iştiyakla devam ettirmişlerdir Urve’nin, Abdurrahman b Abdü’l-Kârî’den rivayetine göre, Abdurrahman demiştir ki; “Bir Ramazan gecesi Ömer b Hattâb (ra) ile mescide çıkmıştık Kimi kendi başına namaz kılıyor, kimi namaz kılan birine tabi oluyordu Hz Ömer; “Öyle zannediyorum ki, bunları bir imam arkasında toplasam daha hoş olacak” dedi Sonra azmetti ve ertesi günü, Ubeyy b Ka’b (ra)’ı teravih imamı tayin edip cemaati onun arkasında topladı Teravih namazı cemaatle kılınmaya başladı Bir başka gece cemaat, imamları Ubeyy b Ka’b ile beraber namaz kılıyorlardı Hz Ömer, halkın vecd ile namaz kıldıklarını görünce, “Şu teravihin böyle cemaatle kılınması her yönüyle ne güzel âdet oldu” diye sevincini izhar eyledi Bayram… Peygamber Efendimiz (sav), Bayram namazını bazen mescitte, bazen açık alandaki namazgâhta kılmıştır Cemaatine özellikle sıla-i rahmi tavsiye buyurmuş, “Tekbir getirmek suretiyle bayramlarınızı süsleyiniz” demiştir Çocukları, özellikle öksüz ve yetimleri ziyaret etmiş ve onları sevindirmiştir Osmanlı Devleti’nde ise üç aylar diğer zamanlardan çok daha farklı yaşanan zaman dilimleridir Bu dönemde gerçekleştirilen en önemli gelenek hiç şüphesiz “Sürre” alaylarıdır Sürre alayı, Haç mevsiminde kutsal topraklara ulaşması için, üç ayların başı olan Recep ayının 12 günü Hacca gidecek Müslümanlar ile birlikte yola çıkar, Şam’da Ramazan ayını geçirdikten sonra İstanbul’dan Harameyn’e (Mekke ve Medine) armağan olarak gönderilen hediyeleri dağıtırlardı Bu hediyeler para ve örtülerdi Paralar; fakirlere, hacılara, Kâbe hizmetlerine ve mescit inşalarına harcanırdı Kâbe örtüsü yenisiyle değiştirilir, Sultan’ın adını taşıyan Kâbe kuşağı Kâbe’ye sarılırdı İlk Surre alayı Çelebi Mehmed tarafından 14000 altınla gönderilmiştir Ramazanların değişmez görüntüsü “Mahya”nın hazırlanıp iki minare arasına asılması da bir başka güzellikti Halk tekbirlerle bu olaya eşlik ederdi İftar yaklaşırken okunan “Muhammedîyeler” Peygamber (sav)’in sevgisinin yüreklerde doruğa çıkmasına hizmet ederdi İftardan sonra büyük camilere gidilir, İstanbul’un en meşhur hocalarının imamlığında teravih namazları kılınırdı Eskiden bayramlar bir başka güzeldi Çocuklara yeni elbiseler alınır, en güzel bayram yemekleri ve tatlılar yapılırdı Sıla-i rahim ve kabir ziyaretleri unutulmazdı Günümüz Ramazanları ve bayramları da gün gelecek eskiler arasına katılacak Geride güzellikler adına, özlenecek Ramazanlar ve bayramlar bırakmak dileğiyle… Faydalanılan Eserler: 1 Üç Aylar ve Kandiller, Rehber Yay 2 V BAHADIROĞLU, Biz Osmanlıyız