Yeni-Platonculuk;Platon'un İdealist bakış açısının üstünde konumlanan bir dinsel düşüncedirBaşlangıcını Plotinos'un panteizminden alırNe var ki,bu noktada gözümüze çarpan bir ayrım Platon'un idealist bakış açısını,Plotinos'un idealist dinsel öğretisinden ayırıyorBu ayrım ise,Platon'un idealist bakışı Tanrı'ya ulaşmada etken ve de ide'nin kendi Tanrıdır düşüncesinin oluşturması (Düşünce'nin Tanrılaştırılması),Plotinos'un panteizminde yoksanıyorBu ise Plotinos'un idealist bakış açısının Tanrı olamayacağı ,düşünceden çok daha öte ve kavranamaz oluşudurBu ayrımın göz ardı edildiği noktada Plotinos'un panteizmi Tanrı'yı herhangi bir konuma getirmeden onu bir güzellik,iyilik ve yahut düşsel bir sezinin kaynağı olarak karşımıza getiriyorBu bakış açısıda aşırı bir soyutlama gereksinimi getiriyor ki,Tanrı'yı zeka ile kavrayıp onu sezgi ile var olduğunu kabullenmektirBu bazı belirsizlik ve çelişkileride beraberinde getiriyorBu çelişkiler ve belirsizlikler Arabi ve Spinoza'nın panteizminden çelişkilerinde ortadan kalkması ilede Yeni-Platonculuğun yerini Teolojik Panteizme ve idealist düşünceye bırakması ile Yeni-Platonculuğun Sonu olarak düşünülebilir


Not: Yeni-Platonculuk,düşünce bakımından bir devrim kapanık,bir devrin açılmasına kaynaklık edip,sistemde son noktaya ulaşmasınada sebep olmuştur(Hegel diyalektiği,Öznel ve Nesnelide kendi içinde barındıran idealist bütünsellik)